Kalkulatory / Izolacja i oczyszczanie

Kinetyka suszenia API

Model rozdziela suszenie na okres stałej szybkości i okres dyfuzyjny. Dla każdego z trzech rozpuszczalników wyznacza czas dojścia do limitu ppm, a wspólny strumień par porównuje z wydajnością skraplacza. Wynik jest estymacją inżynierską: stałe należy dopasować do prób suszenia i rzeczywistej temperatury produktu.

Wsad, suszarka i warunki

Materiał, aparat i wariant cyklu.

Mianownik limitów ppm.

Aktywna powierzchnia półek lub złoża.

Wpływa kwadratowo na etap dyfuzyjny.

Warunki wyznaczenia stałych.

Nie temperatura płaszcza.

Warunki parametrów kinetycznych.

Wspólny empiryczny czynnik Arrheniusa.

Ciśnienie robocze.

Warunki wyznaczenia szybkości.

Dopasowywany empirycznie.

Dla sumy wszystkich par.

Składniki lotne

Składnik Początek [% m/m suchego] Krytyczne [%] Strumień stały [kg/m²/h] Stała dyfuzyjna [1/h] Limit [ppm]
Przywróć przykład

Raport obliczeniowy · 2026-11-17 11:42 CET

Giredestrant — suszenie próżniowe po filtracji

Dwustrefowy model kinetyczny

Czas kontrolujący 25.582053 h Toluen
Szczyt par 5.375143 kg/h suma składników
Wykorzystanie skraplacza 44.792856% wartość chwilowa
Korekta temperatury / próżni 1.162881 / 1.081231 względem referencji
Skraplacz: Wydajność skraplacza pokrywa prognozowane maksimum.

Składniki lotne

Składnik Początek [kg] Limit [ppm] Okres stały [h] Okres dyfuzyjny [h] Razem [h] Szczyt [kg/h]
Etanol14.45 0004.2417489.04784713.2895952.54612
Octan etylu4.85 0001.8557656.8768848.7326491.810574
Toluen1.88901.17826324.4037925.5820531.018448

Wrażliwość na grubość złoża

Grubość [cm] Czas kontrolujący [h]
27.279211
425.582053
656.08679
k eff = k ref · exp[−E a /R(1/T−1/T ref )] · (P ref /P) n · (L ref /L) 2

Założenia

  • Faza stała: stały strumień powierzchniowy do poziomu krytycznego
  • Faza dyfuzyjna: zanik pierwszego rzędu względem pozostałej masy składnika
  • Grubość: stała dyfuzyjna skaluje się odwrotnie z kwadratem grubości złoża
  • Temperatura: wspólny czynnik Arrheniusa dla podanej energii aktywacji
  • Próżnia: empiryczny czynnik (Pref/P)^n; należy go dopasować do prób

Jak użyć wyniku

  • Kontrolujący składnik wyznacza minimalny teoretyczny czas cyklu.
  • Do czasu produkcyjnego dodaj potwierdzony margines i czas nagrzewania.
  • Zweryfikuj profil GC oraz temperaturę produktu w najzimniejszym punkcie złoża.

Podstawa modelu

  1. R. B. Keey, Drying: Principles and Practice , 1972.
  2. A. S. Mujumdar, Handbook of Industrial Drying , 2014.
  3. ICH Q3C(R9), Residual Solvents, 2024.

Lokalny indeks

Przeszukaj serwis